امسال سال خوبی بود، سالی بود که ازدواج کردم... :)

من الان خونه پدرشوهرجان هستم و پدر شوهرم خوابه بنده خدا، همسر جان در خواب و بیداری و در حال غر زدن هست که چرا من مجبورش میکنم که حتما بیدار باشه و بنده خدا مادرشوهر در حال چرخیدن و کارهای خودش را انجام دادن هست و من همین الان رسیدم که بنویسم اینجا...

همین رسیدم که بگم خدای مهربانم شکرت به خاطر تمام چیزهایی که به من دادی و ندادی، شکرت مهربان پروردگارم به خاطر زندگی م...

ذهنم پر است از کلی حرف و فکر. هی دارم با خودم فکر میکنم. چند روز است میخواهم اینجا بنویسم ولی جلوی خودم را میگیرم. هی با خودم میگویم ف... تو مگر قرار نبود مسولیت پذیری افراطی ات را بگذاری کنار. من این

ازدواج اولاش هم شیرینه و هم سخت. شیرینه چون شیرینه:)) سخته چون دو تا آدم متفاوت میخوان زندگی مشترک داشته باشن و این تفاوت ها برای مشترک شدن سخت میکنه قضیه رو! متن پایین خیلی قشنگ توضیح داده:) از وبلا

خوشبختی یعنی بلد باشی حال خودت رو خوب بکنی :)

خوشبختی یعنی اینکه بیخیال چیزای کوچیک باشی و من حس میکنم دارم یاد میگیرم:)

حقته ف....، حقته که یک روز خوب باشی و یک روز بد، وقتی که حال دلت را، زندگی ت را وابسته بنده های خدا میکنی....تو قرار بود بنده خدا باشی نه بنده بنده های خدا!تو قرار بود این دنیا را زودگذر بدانی و آن دن

اینقدری اوضاعم داغون هست که دوباره افتادم روی دور ننوشتن.... یعنی هی می آیم اینجا بنویسم دستم به نوشتن نمیرود. این جور وقتهاکه دنیا بهم فشار می آورد نه دلم می آید گلایه کنم از خدا نه انقدری قوی هستم که دم نزنم از سختی ها. میمانم در برزخ سختی و اینجاست که اشکهایم بی اختیار فرو می ریزند فقط هی با خودم میگویم خدایا من ناشکری نمیکنم ها اما ضعیفم ، یک وقت ناراحت نشوی از دست من که گریه میکنم. مشکل از من است....

پ.ن.

دلی بزرگ....

ف... حال دلش انگاری که خوب نیست. انگار که نا آرامم،...همه ش مینشینم با خودم کلی فکر میکنم. کاش یکی بود آدم میتوانست باهاش درد ودل کنه.... کسی که توی زندگی ت نبود و میشد همه چیزهایی که اذیتت میکند، گی